Als verlegen jongetje observeerde ik vooral. Ik keek, luisterde, voelde. Dat heb ik mijn hele leven gedaan. Maar de afgelopen jaren — door alles wat het leven me heeft laten ervaren — ben ik mondiger geworden. Niet iemand die overal maar doorheen kletst; integendeel. Ik praat weinig, tenzij iets me écht raakt. Dan kan ik niet stoppen.
In mijn Reiki & Coaching‑praktijk komt die combinatie mooi samen: ik observeer scherp, voel veel, maar draai nergens omheen. Ik geloof niet in wollige taal of fluwelen handschoentjes. Natuurlijk vraagt elke situatie om tact en afstemming — maar uiteindelijk kom je niet bij mij om in cirkeltjes te blijven draaien. Je komt omdat je iets wilt bereiken, iets wilt doorbreken, iets wilt helen.
Mijn motto is simpel:
Je komt bij mij, je doet je werk, en na een paar sessies kun je me bedanken omdat je weer verder kunt.
Ik wil je niet vangen met stroop. Ik wil je niet afhankelijk maken. Ik hoop juist dat je in korte tijd genoeg inzicht, kracht en helderheid vindt om weer uit te vliegen. Om je eigen pad te lopen, zonder dat je mij nodig hebt als kruk.
En ja, dat betekent dat ik soms direct ben. Bot zelfs, zeggen sommigen. Ik noem het liever West‑Fries eerlijk. Geen omwegen, geen gedoe. Gewoon zeggen wat gezegd moet worden — met respect, met aandacht, maar zonder suikerlaagje.
Want zachte heelmeesters maken stinkende wonden.
En jij verdient beter dan dat.