Rouw wordt vaak gekoppeld aan het verlies van een partner. Maar rouw ontstaat net zo goed na een scheiding, een relatiebreuk of het einde van een belangrijke verbinding. Waarom raakt het ons zo diep, ook als iemand nog leeft? Mijn inzichten zijn misschien anders dan je gewend bent, maar ze komen voort uit mijn eigen-wijs-heid en de weg die ik zelf heb bewandeld.
Relaties als groeipad
Vanaf jonge leeftijd ontstaan relaties om ons te helpen groeien. We zijn hier op aarde om te leren, te ervaren en steeds dichter bij onze essentie te komen. En toch zeg ik altijd: wie denkt dat hij is uitgeleerd, staat vaak nog een stevige les te wachten.
Dat betekent niet dat we voortdurend moeten streven of presteren. Onze essentie is simpelweg zijn. Maar zodra we relaties aangaan, bewegen we door verschillende lagen: eerst fysiek, dan mentaal, emotioneel en uiteindelijk spiritueel. Niet als status, niet als iets waarin je boven een ander staat — maar als een natuurlijke ontwikkeling.
Helaas zie ik ook hoe spiritualiteit soms misbruikt wordt, of hoe mensen vanuit narcistische patronen spreken over ‘groei’. Dat is niet waar het over gaat. Groei is eerlijk, nederig en soms pijnlijk.
Wat we zoeken in de ander
Als je terugkijkt op je relaties, zie je waarschijnlijk dat ze veranderden naarmate jij veranderde. Elke relatie paste bij de behoefte van dat moment. Vaak zoeken we in de ander iets wat we missen in onszelf. Een kwaliteit, een kracht, een zachtheid, een stabiliteit.
In een relatie versterken we elkaar, maar we worden ook geconfronteerd met onze triggers — de inhoud van ons rugzakje. Naarmate we ouder worden, vult die rugzak zich met ervaringen, overtuigingen en oude pijn.
Mijn vrouw wees mij vaak op die triggers. In het begin deed dat pijn. Maar ik kon niet boos worden op haar, want ik hield van haar. Dus leerde ik anders reageren. Alleen… daarmee loste ik het niet op. Ik leerde slechts anders reageren.
Pas na haar overlijden ben ik door die lagen heen gegaan. En toen zag ik iets wat ik eerder niet kon zien: de kwaliteiten die ik zo bewonderde in haar, waren precies de stukken die ik in mijzelf nog niet had omarmd.
Rouw als spiegel
Daarom zeg ik:
Rouw is wat je ziet in de ander, maar mist in jezelf.
Wanneer je die delen in jezelf terugvindt, wordt de rouw zachter. Niet weg — rouw verdwijnt nooit helemaal — maar dragelijker, lichter, meer verweven met liefde dan met pijn.
Ik mis haar nog steeds. Natuurlijk. Maar ik merk dat ik stabieler sta, krachtiger, meer mezelf. De triggers die ooit zo zwaar waren, vallen een voor een weg. Ik begin te zien in mijzelf wat ik altijd in haar zag.
Mijn proces — en wat ik zie bij anderen
Ik verloor mijn vrouw op 10 april 2025. Nog geen jaar later voel ik dat ik door een enorme transformatie ben gegaan. Ik had me ingeschreven bij een psycholoog, maar door de lange wachttijden wacht ik nog steeds op een uitnodiging. En eerlijk gezegd vraag ik me af of ik het nog nodig heb.
Ik ben ook aangesloten bij een nabestaandengroep. Daar ontmoet ik mensen van allerlei leeftijden die hetzelfde verlies dragen. Wat me opvalt, is hoe verschillend ieders tempo is. Sommige mensen voelen na jaren nog steeds dat ze vastzitten in hun rouwproces. Dat raakt me — niet omdat ik oordeel, maar omdat ik weet hoe intens en verlammend dat gevoel kan zijn.
En misschien herken jij dat ook. Misschien voelt jouw rouw zwaar, stilstaand, of alsof je niet verder komt, hoe graag je dat ook zou willen.
Dan wil ik je uitnodigen om te onderzoeken of Reiki of mijn begeleiding je kan helpen om weer beweging, licht en ruimte te ervaren.
Niet om je rouw weg te nemen — rouw hoort bij liefde — maar om je te ondersteunen in het terugvinden van jezelf binnen dat proces.
Want we hebben ons leven zelf in de hand.
We kunnen de wereld niet veranderen, maar wel de manier waarop we naar de wereld kijken — en met welk gevoel we dat doen.
Terugvinden wat je kwijt was
Rouw vraagt niet dat je loslaat.
Rouw vraagt dat je terugvindt wat je dacht kwijt te zijn.
Niet in de ander, maar in jezelf.
Wanneer je dat doet, wordt rouw geen eindpunt maar een doorgang. Een poort naar een lichter leven, waarin je de liefde meeneemt in plaats van het verlies.